[siteorigin_widget class=”Thim_Button_Widget”][/siteorigin_widget]
[siteorigin_widget class=”Thim_Courses_Widget”][/siteorigin_widget]
Autor: PraktykSzkolenia.pl Dzieciuchowicz
-
Konferencja online: „Zarządzanie sprawą restrukturyzacyjną i upadłościową”
„ Zarządzanie sprawą restrukturyzacyjną i upadłościową”
Termin i forma konferencji
15 października 2020r., online (szczegóły zostaną przesłane mailem do zarejestrowanych uczestników)
Przedmiot konferencji
Przedmiotem konferencji jest metodyka pracy sędziego i doradcy restrukturyzacyjnego oraz dobre zasady współpracy pomiędzy tymi organami. Wystąpienia prelegentów oraz dyskusja będą koncentrowały się na tym jak szybko, skutecznie i efektywnie prowadzić postępowania upadłościowe i restrukturyzacyjne.
Program konferencji
9.00 – 11.00 Panel I
Zarządzanie sprawą restrukturyzacyjną i upadłościową przez doradcę restrukturyzacyjnego
Moderator – doradca restrukturyzacyjny dr Patryk Filipiak, UAM
- Czego nie wie sędzia o pracy doradcy restrukturyzacyjnego? – doradca restrukturyzacyjny dr Patryk Filipiak, UAM
- Prowadzenie akt przez doradcę restrukturyzacyjnego – doradca restrukturyzacyjny Anna Michalska
- Dobre praktyki w zakresie zwołania i prowadzenia zgromadzenia wierzycieli – doradca restrukturyzacyjny Bartosz Sierakowski, doktorant IPUiR, Uczelnia Łazarskiego
- Zarządzanie sprawą restrukturyzacyjną i upadłościową z wykorzystaniem rozwiązań informatycznych – doradca restrukturyzacyjny Sławomir Bohdziewicz
11.00 – 11.30 – dyskusja
11.30 – 11.45 – przerwa
11.45 – 13.30 Panel II
Jak skutecznie i szybko prowadzić upadłość konsumencką? – dyskusja
sędzia, dr hab. Anna Hrycaj, dyrektor IPUiR, Uczelnia Łazarskiego,
doradca restrukturyzacyjny Bartosz Sierakowski, doktorant IPUiR, Uczelnia Łazarskiego,
sędzia Paweł Stosio,
13.30 – 14.00 – przerwa
14.00 – 14.15 – komunikaty
Stan zaawansowania prac związanych z uruchomieniem Krajowego Rejestru Zadłużonych – zastępca Dyrektora Departamentu Informatyzacji i Rejestrów Sądowych Ministerstwa Sprawiedliwości Agnieszka Wilczek
Stan zaawansowania prac związanych z implementacją Dyrektywy o restrukturyzacji zapobiegawczej – sędzia, dr hab. Anna Hrycaj, dyrektor IPUiR, Uczelnia Łazarskiego
14.30 – 16.30 Panel III
Zarządzanie wydziałem, referatem oraz sprawą upadłościową i restrukturyzacyjną
Moderator – sędzia, dr hab. Anna Hrycaj, dyrektor IPUiR, Uczelnia Łazarskiego
- Czego nie wie doradca restrukturyzacyjny o pracy sędziego? – sędzia Łukasz Lipowicz
- Dobre praktyki w zakresie składu sądu czyli na co pozwala bądź nie pozwala SLPS i jakie zmiany są potrzebne? – sędzia Anna Stankiewicz
- Jak efektywnie zarządzać referatem czyli czy jest nam potrzebny kalendarz czynności? – sędzia Paweł Stosio
- Dobre praktyki w zakresie prowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego – sędzia dr Piotr Kędzierski
- Dobre praktyki w zakresie zarządzania sprawą upadłościową – sędzia Dariusz Szymczak
16.30 – 17.00 – dyskusja
Prelegenci:
Sędziowie
dr hab. Anna Hrycaj – Dyrektor Instytutu Prawa Upadłościowego, Restrukturyzacyjnego oraz Badań nad Niewypłacalnością Uczelni Łazarskiego w Warszawie.
Profesor Uczelni Łazarskiego, sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie z ponad dwunastoletnim doświadczeniem orzeczniczym w sprawach upadłościowych, przedstawiciel rządu w ramach prac legislacyjnych dotyczących prawa upadłościowego i restrukturyzacyjnego w Sejmie i Senacie, członek Rady Legislacyjnej XIII kadencji, osoba sprawująca nadzór jakości w ramach projektu Krajowego Rejestru Zadłużonych, członek Stowarzyszenia Sędziów Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych. W latach 2010 – 2011 członek państwowej Komisji Egzaminacyjnej powołanej przez Ministra Sprawiedliwości dla osób, które ubiegają się o licencję syndyka. W 2012r. ekspert Komisji Europejskiej do spraw nowelizacji europejskiego prawa upadłościowego. Od 2013 r. przewodnicząca zespołu powołanego przez Ministra Sprawiedliwości ds. przygotowania projektów ustaw z zakresu prawa upadłościowego i restrukturyzacyjnego. Członek sekcji prawa upadłościowego Instytutu Allerhanda, Judicial Wing of Insol Europe oraz International Insolvency Institute.
Autorka i współautorka szeregu publikacji dotyczących postępowania egzekucyjnego oraz postępowania upadłościowego, m.in.: „Egzekucja praktyczna”, “Syndyk masy upadłości”, “Wzory pism i orzeczeń w postępowaniu upadłościowym i naprawczym”, “Europejskie prawo upadłościowe”, „Prawo upadłościowe i restrukturyzacyjne. System Prawa Handlowego. Tom 6”, „Prawo restrukturyzacyjne. Komentarz”, „Wzory pism procesowych i sądowych w postępowaniu restrukturyzacyjnym”, „Upadłość konsumencka. Komentarz.”
dr Piotr Kędzierski – Sędzia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy orzekający w XVIII Wydziale Gospodarczym do spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych. W listopadzie 2018 roku z wyróżnieniem obronił rozprawę doktorską pt. Powstanie i rejestracja spółki z o.o., której umowę zawarto przy użyciu wzorca umowy, przygotowaną pod kierunkiem dra hab. Andrzeja Herbeta, prof. KUL. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół ustrojowego prawa spółek, prawa zobowiązań, a także prawa upadłościowego i restrukturyzacyjnego.
Łukasz Lipowicz – Przewodniczący XI Wydziału Gospodarczego ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu; członek komisji egzaminacyjnej powołanej przez Ministra Sprawiedliwości w celu przeprowadzenia egzaminu na licencję doradcy restrukturyzacyjnego; wykładowca Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury.
Anna Stankiewicz – Przewodnicząca VI Wydziału Gospodarczego Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku
Paweł Stosio – Przewodniczący XIX Wydziału Gospodarczego do spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie (jedyny wydział w Polsce dedykowany do spraw upadłości konsumenckiej)
Dariusz Szymczak – Przewodniczący VII Wydziału Gospodarczego Sądu Rejonowego w Koszalinie
Doradcy restrukturyzacyjni
Sławomir Bohdziewicz – Doradca restrukturyzacyjny. Prowadzi działalność konsultingową w zakresie restrukturyzacji, wsparcia procesów sprzedaży/nabycia przedsiębiorstw oraz wycen aktywów, w tym wartości niematerialnych.
Dr Patryk Filipiak – Adwokat, doradca restrukturyzacyjny i partner w kancelarii FilipiakBabicz Kancelaria Prawna. Doktor nauk prawnych. Współpracuje z Krajową Szkołą Sądownictwa i Prokuratury, w ramach której prowadzi szkolenia dla sędziów upadłościowych. Jest autorem kilkunastu publikacji obejmujących tematykę prawa upadłościowego, prawa ubezpieczeń gospodarczych oraz postępowania cywilnego, a także współautorem komentarza do rozporządzenia nr 1346/2000 w sprawie postępowania upadłościowego. W swojej praktyce zawodowej specjalizuje się w zagadnieniach prawa upadłościowego i restrukturyzacji, prawa spółek handlowych oraz M&A.
Anna Michalska – Prawnik, doradca restrukturyzacyjny. Specjalizuje się w prawie upadłościowym oraz procesach restrukturyzacji, a także w prawie cywilnym. Ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po złożeniu z wynikiem pozytywnym organizowanego przez Ministra Sprawiedliwości egzaminu uzyskała licencję doradcy restrukturyzacyjnego nr 867. Uczestniczyła w licznych szkoleniach organizowanych przez KSSiP, w tym z zakresu ekonomii i finansów prowadzone w ramach Podyplomowych Studiów Menedżerskich Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego.
Bartosz Sierakowski – Radca prawny oraz licencjonowany doradca restrukturyzacyjny, wspólnik w kancelarii Zimmerman i Wspólnicy sp.k. oraz wiceprezes zarządu spółki Zimmerman Filipiak Restrukturyzacja S.A., członek Wyższego Sądu Dyscyplinarnego przy Krajowej Izbie Doradców Restrukturyzacyjnych. Specjalizuje się w prawie upadłościowym i restrukturyzacyjnym oraz postępowaniu cywilnym i egzekucyjnym. W swojej praktyce zawodowej uczestniczył w największych w Polsce postępowaniach upadłościowych, naprawczych i restrukturyzacyjnych, doradzając zarówno wierzycielom, jak i dłużnikom. Prowadzi szkolenia dla przedsiębiorców i instytucji finansowych z zakresu ww. dziedzin prawa. Wykłada prawo upadłościowe i restrukturyzacyjne na studiach podyplomowych na Uczelni Łazarskiego w Warszawie oraz na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Współpraca między uczelniami
Konferencja jest efektem współpracy pomiędzy Wydziałem Prawa i Administracji Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu oraz Instytutem Prawa Upadłościowego, Restrukturyzacyjnego oraz Badań nad Niewypłacalnością Uczelni Łazarskiego w Warszawie. To już piąta z cyklu konferencji naukowych, których przedmiotem jest problematyka postępowań upadłościowych i restrukturyzacyjnych. Szczególnie serdecznie zapraszamy uczestników naszych poprzednich wydarzeń.
Rejestracja na konferencje
Opłaty
- Dla pracowników wymiaru sprawiedliwości – bezpłatnie (prosimy o kontakt mailowy: kontakt@praktykszkolenia.pl lub ipuir@lazarski.edu.pl)
- Dla pracowników naukowych, doktorantów, studentów studiów I i II stopnia, słuchaczy studiów podyplomowych oraz absolwentów Uczelni Łazarskiego – 150zł
- Dla członków Krajowej Izby Doradców Restrukturyzacyjnych – 230zł
- Dla pozostałych osób – 270zł
Kody rabatowe zostaną dostarczone mailowo członkom poszczególnych grup. W przypadku braku maila z informacją prosimy o kontakt:
kontakt@praktykszkolenia.pl lub ipuir@lazarski.edu.pl
Kod rabatowy prosimy wpisać w koszyku przed dokonaniem wpłaty, cena zostanie skorygowana. Po zakupieniu biletu na konferencję, prosimy wejść w produkt „Konferencja online: Zarządzanie sprawą restrukturyzacyjną i upadłościową”, następnie pod obrazkiem w zakładkę „Szkolenie” znajdującej się obok zakładki „Opis”, gdzie znajdą Państwo hiperłącze (czerwona czcionka) do formularza rejestacyjnego.
Certyfikat uczestnictwa:
Udział w konferencji w wymiarze 9 godzin lekcyjnych (45min) udokumentowany zostanie Certyfikatem, uprawniającym do uzyskania na jego podstawie punktów doskonalenia zawodowego we właściwej okręgowej radzie adwokackiej oraz okręgowej izbie radców prawnych.
-
Czy złożenie przez wierzyciela wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika przerywa bieg przedawnienia roszczeń, które nie zostały wskazane we wniosku?
Czy złożenie przez wierzyciela wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika przerywa bieg przedawnienia roszczeń, które nie zostały wskazane we wniosku?
Kazus:
Pozwem wniesionym w dniu 28 lutego 2014 r. powód wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 6.075.240,60zł z tytułu czynszu najmu.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Podniósł zarzut przedawnienia roszczeń powoda.
Powód wskazał, że nie doszło do przedawnienia gdyż 27 lutego 2012 r. złożył wniosek o ogłoszenie upadłości pozwanego. Postanowieniem z dnia 11 października 2013 r. wniosek ten został oddalony z uwagi na brak środków na koszty postępowania upadłościowego.
Pozwany wskazał, że we wniosku o ogłoszenie upadłości powód jako podstawę ogłoszenia upadłości nie wskazał roszczeń objętych niniejszym pozwem.
Czy to oznacza to, że wniosek o ogłoszenie upadłości nie przerwał biegu przedawnienia co do roszczeń dochodzonych w niniejszym postępowaniu?
Podstawową kwestią sporną w opisanym stanie faktycznym jest ustalenie, czy przerywa bieg przedawnienia złożenie przez wierzyciela wniosku o ogłoszenie upadłości w sytuacji, gdy wierzyciel w tym wniosku nie powołał wierzytelności, których następnie dochodził przed sądem.
„W doktrynie wskazano, że kontrowersyjna jest kwestia wpływu na bieg przedawnienia wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości dłużnika, przy czym można bronić stanowiska, że wystąpienie z wnioskiem o ogłoszenie upadłości ma na celu zabezpieczenie realizacji roszczenia; zabezpieczenie to odbywa się przez pozbawienie dłużnika zarządu majątkiem i ustanowienie syndyka.(zob. P. Sobolewski, w: Kodeks cywilny. Komentarz, pod red. K. Osajdy, Warszawa 2018, pkt 55 do art. 123). Odmienne stanowisko wyraził P. Machnikowski, zdaniem którego, nie przerywa biegu przedawnienia wniosek wierzyciela o ogłoszenie upadłości dłużnika – art. 20 pr. upadł., gdyż nie zmierza bezpośrednio do dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia ani zabezpieczenia roszczenia (zob. P. Machnikowski, w: Kodeks cywilny. Komentarz, pod red. E. Gniewka, Warszawa 2017, pkt 3 do art. 123). W orzecznictwie wyrażono natomiast pogląd, że samo złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości przerywa bieg przedawnienia (zob. wyrok SN z dnia 6 października 2004 r., I CK 71/04, OSG 2005, nr 4, poz. 50), przy czym ten pogląd wyrażono na bazie stanu faktycznego, gdy we wniosku o ogłoszenie upadłości została określona wierzytelność będąca przedmiotem roszczenia.
Niemniej ten sam pogląd należy przyjąć, gdy we wniosku o ogłoszenie upadłości nie została wskazana wierzytelność, która następnie została objęta pozwem. Przede wszystkim trzeba podkreślić, że w razie trwałej niewypłacalności dłużnika wierzyciel nie ma innej skutecznej drogi zaspokojenia. Innymi słowy, jeżeli zajdą przesłanki do ogłoszenia upadłości, właściwą drogą zaspokojenia się przez wierzyciela jest wyłącznie tryb przewidziany prawem upadłościowym lub – aktualnie – ustawą z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1508 ze zm.).
Przepisy prawa upadłościowego przewidują natomiast możliwość zgłaszania wierzytelności przysługujących wobec dłużnika dopiero po ogłoszeniu jego upadłości, co umożliwia równomierne zaspokojenie wszystkich wierzycieli upadłego, zgodnie z kategoriami zaspokojenia, a nie tylko tych, którzy złożyli wniosek o ogłoszenie upadłości. Innymi słowy, dopiero wówczas, gdy sąd upadłościowy stwierdzi, że zachodzą pozytywne przesłanki do ogłoszenia upadłości, a nie zachodzą przesłanki negatywne, w wyniku czego ogłosi upadłość dłużnika, wierzyciel ma otwartą drogę do zgłaszania swojej wierzytelności w stosunku do dłużnika.
Reasumując, nawet jeżeli we wniosku o ogłoszenie upadłości nie została wskazana wierzytelność, która już istniała, a wniosek został oddalony na podstawie art. 13 ust. 1 pr. upadł., to ten wniosek przerywa bieg przedawnienia również co do tej wierzytelności. W takiej sytuacji zachowana zostaje przesłanka „bezpośredniości celu”, jakim jest dochodzenie roszczenia i zaspokojenie po stronie wierzyciela składającego wniosek o ogłoszenie upadłości.
Opracowano na podstawie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2018 r., sygn. akt VII AGa 1312/18
Przedstaw nas znajomym
-
Czy wierzyciel dłużnika może zgłosić wierzytelność w postępowaniu upadłościowym małżonka dłużnika?
Czy wierzyciel dłużnika może zgłosić wierzytelność w postępowaniu upadłościowym małżonka dłużnika?
Kazus:
Miejski Zarząd Budynków Mieszkalnych sp. z o.o. z siedzibą w T. posiada wierzytelność wobec Krystyny W. od której na rzecz Miejskiego Zarządu Budynków Mieszkalnych Sąd Rejonowy w T. zasądził kwotę 68 158,05 złotych i 17 131,35 złotych z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu z tytułu niezapłaconego czynszu najmu lokalu użytkowego, w którym Krystyna W. za zgodą męża prowadziła działalność handlową pod nazwą Dyskont Odzieżowy “K.”. 14 maja 2020r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie ogłosił upadłość Jana W., który jest mężem Krystyny W. Cały majątek wspólny małżonków wszedł do masy upadłości Jana W.
Czy Miejski Zarząd Budynków Mieszkalnych sp. z o.o. z siedzibą w T. może zgłosić swoją wierzytelność w postępowaniu upadłościowym Jana W.? Czy Jan W. jest dłużnikiem Miejskiego Zarządu Budynków Mieszkalnych sp. z o.o. z siedzibą w T. czy też jedynie jest zobowiązany do znoszenia egzekucji z majątku wspólnego?
Rozwiązanie:
Zgodnie z art. 41 § 1 k.r.i o. jeżeli małżonek zaciągnął zobowiązanie za zgodą drugiego małżonka, wierzyciel może żądać zaspokojenia także z majątku wspólnego małżonków.
Tradycyjnie, na gruncie tego przepisu wskazywano w doktrynie na oddzielenie długu od odpowiedzialności. Według tej koncepcji dłużnikiem jest jedynie małżonek zaciągający zobowiązanie, a małżonek dłużnika ponosi wyłącznie odpowiedzialność majątkiem wspólnym. Takie założenie czyni wątpliwą możliwość zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym tego małżonka, który nie jest dłużnikiem. Jednocześnie jednak zgodnie z art. 124 ust. 1 Prawa upadłościowego z dniem ogłoszenia upadłości jednego z małżonków powstaje między małżonkami rozdzielność majątkowa. Jeżeli małżonkowie pozostawali w ustroju wspólności majątkowej, majątek wspólny małżonków wchodzi do masy upadłości, a jego podział jest niedopuszczalny. Przyjęcie, że wierzyciel nie może dokonać zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym małżonka dłużnika stawiałoby go w bardzo trudnej sytuacji gdyż w zasadzie uniemożliwiałoby mu dochodzenie zaspokojenia z majątku wspólnego. W najnowszym orzecznictwie zaczynają przeważać poglądy, które na gruncie Prawa upadłościowego mogą prowadzić do wniosku, że wierzyciel dłużnika może zgłosić wierzytelność w postępowaniu upadłościowym małżonka dłużnika. W uchwale z 11 kwietnia 2019 r. (III CZP 106/18) Sąd Najwyższy wskazał, że między wierzycielem a małżonkiem dłużnika występuje stosunek prawny i wierzycielowi przysługuje na podstawie art. 41 k.r.o. roszczenie o zaspokojenie długu drugiego małżonka z majątku wspólnego. Może je dochodzić na drodze sądowej przeciwko obojgu małżonkom. Wierzyciel powinien w takim wypadku żądać zasądzenia od nich in solidum dochodzonego roszczenia, z zastrzeżeniem na rzecz małżonka dłużnika możliwości powołania się w czasie egzekucji na treść art. 319 k.p.c., zatem na ograniczenie jego odpowiedzialności do składników majątku wspólnego. Jeszcze wyraźniej wyraził to Sąd Najwyższy w uchwale z 8 listopada 2019r. (III CZP 36/19) wyraźnie stwierdzając, że małżonek dłużnika osobistego jest – na podstawie art. 41 k.r.o. – dłużnikiem ponoszącym wobec wierzyciela odpowiedzialność ograniczoną do składników majątku wspólnego małżonków. Uchwała ta została podjęta w odpowiedzi na pytanie prawne Sądu Apelacyjnego, który zapytał czy przyznanie w art. 41 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wierzycielowi, którego osobistym dłużnikiem jest jeden z małżonków, możliwości żądania zaspokojenia z majątku wspólnego powoduje, że drugi z małżonków staje się dłużnikiem w znaczeniu prawa materialnego, z ograniczeniem jego odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością majątkową, czy też obowiązkiem takiego małżonka jest jedynie znoszenie egzekucji z majątku wspólnego? Jak wskazano wyżej, Sąd Najwyższy odpowiedział, że małżonek dłużnika również jest dłużnikiem.
Poza tym, w wyroku z dnia 27 marca 2019 r. (V CSK 13/18) Sąd Najwyższy słusznie zauważył, że na potrzeby prawa upadłościowego ustawodawca wprowadził swoiste pojmowanie wierzyciela. Zgodnie z art. 189 ustawy z dnia 28 lutego 2003. Prawo upadłościowe wierzycielem jest każdy uprawniony do zaspokojenia z masy upadłości, choćby wierzytelność nie wymagała zgłoszenia. Nie ulega wątpliwości, że wierzyciel małżonka upadłego, który był uprawniony do zaspokojenia z majątku wspólnego małżonków jest – po ogłoszeniu upadłości – uprawniony do zaspokojenia z masy upadłości, do której wszedł ten majątek.
Skoro tak, to nie ma podstaw odmawianie wierzycielowi prawa dokonania zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym tego z małżonków, który nie jest dłużnikiem osobistym. Wówczas, na liście wierzytelności syndyk powinien wskazać, że odpowiedzialność upadłego jest ograniczona jedynie do majątku wspólnego. Jeżeli w skład masy upadłości będzie wchodził zarówno majątek wspólny jak i majątek osobisty upadłego to zajdzie konieczność sporządzenia osobnych planów podziału, tak aby uwzględnić różny krąg wierzycieli, którzy będą brali udział w planach podziału. W tym zakresie nie może być przeszkodą okoliczność, że Prawo upadłościowe wprost takiego trybu nie reguluje. Prawo upadłościowe tworzy procedury, ale nie zmienia materialnoprawnych zasad odpowiedzialności za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z małżonków.
Przedstaw nas znajomym
-
Czy po otwarciu postępowania układowego można wytoczyć powództwo przeciwko dłużnikowi?
Kazus
Powód wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 285.330,98 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwot i dat wskazanych w pozwie. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Powód podał, że w dniu 29 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie otworzył postępowanie układowe pozwanej spółki. Pismem z dnia 27 maja 2016 roku Nadzorca Sądowy pozwanej poinformował powoda, że wierzytelność w stosunku do pozwanej została ujęta na sporządzonym przez niego spisie wierzytelności w wysokości wynikającej z zapisów ksiąg rachunkowych pozwanej.
Pozwana złożyła odpowiedź na pozew wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu według nor przepisanych. Zdaniem pozwanej powództwo jest niezasadne i przedwczesne. Pozwana potwierdziła fakt, że w stosunku do niej wszczęte zostało postępowanie restrukturyzacyjne, zaś roszczenie powoda jest w całości wciągnięte do spisu wierzytelności. Oznacza to, że roszczenie powoda będzie podlegać modyfikacji (umorzeniu, rozłożeniu na raty itd.).
W związku z tym wyciąg ze spisu wierzytelności będzie wówczas tytułem egzekucyjnym, a nie ewentualny wyrok zasądzający w niniejszej sprawie. Ponieważ na chwilę obecną nie wiadomo jaki układ będzie zawarty pomiędzy dłużnikiem a jego wierzycielami, nie jest również znana wysokości roszczenia powoda wobec pozwanego. Poza tym pozwana wskazała, że po zawarciu i zatwierdzeniu układu powód będzie posiadał tytuł egzekucyjny przewidziany przez przepisy prawa restrukturyzacyjnego, a skoro powód nie może posiadać dwóch tytułów na to samo roszczenie, to powództwo winno ulec oddaleniu, ewentualnie postępowanie umorzeniu. Tylko jeżeli układ nie zostanie zawarty, albo sąd układu nie zatwierdzi, powództwo może okazać się zasadne. Dlatego powództwo jako przedwczesne podlega oddaleniu. Nadto pozwani wskazali, że koszty postępowania obciążają powoda.
W toku postępowania nadzorca przedłożył wyciąg ze spisu wierzytelności przysługującej powodowi, z którego wynika wierzytelność powoda w kwocie 285.330,98 zł. Nadzorca powołał art. 276 ustawy Prawo restrukturyzacyjne i wskazał, że pismem z dnia 27 maja 2016
roku poinformował powoda o otwarciu w stosunku do pozwanej spółki postępowania restrukturyzacyjnego. Zdaniem nadzorcy istotna w sprawie jest okoliczność, że w chwili składania pozwu, tj. w dniu 12 kwietnia 2017 roku powód posiadał wiedzę o tym, że wierzytelności nim objęte nie są kwestionowane przez dłużnika i zostały umieszczone w spisie wierzytelności. Wobec treści art. 276 ustawy Prawo restrukturyzacyjne nadzorca wzniósł o odstąpienie od obciążania pozwanej spółki kosztami procesu. Zaproponuj treść rozstrzygnięcia.Czy po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego można wytoczyć powództwo przeciwko dłużnikowi? Jakie powinno być rozstrzygnięcie o kosztach postępowania?
Analiza przedstawionego wyżej stanu faktycznego wymaga ustalenia:
a) Czy i w jaki sposób Prawo restrukturyzacyjne reguluje wpływ otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego na postępowania sądowe?
b) Czy Prawo restrukturyzacyjne zawiera szczególne regulacje dotyczące kosztów postępowania cywilnego?Zgodnie z treścią art. 276 Prawa restrukturyzacyjnego otwarcie postępowania układowego nie wyłącza możliwości wszczęcia przez wierzyciela postępowań sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi w celu dochodzenia wierzytelności podlegającej umieszczeniu w spisie wierzytelności. Koszty postępowania obciążają wszczynającego postępowanie, jeżeli nie było przeszkód do umieszczenia wierzytelności w całości w spisie wierzytelności.
Oznacza to, że ustawodawca dopuszcza możliwość dochodzenia od dłużnika wierzytelności poza postępowaniem układowym. Nie ma przeszkód aby powództwo zostało wytoczone również wtedy, gdyż wierzytelność została już ujęta w spisie wierzytelności.
Skoro w chwili składania pozwu powód posiadał wiedzę o tym, że wierzytelność objęta niniejszym postępowaniem nie jest wierzytelnością sporną spoczywa na nim obowiązek poniesienia kosztów postępowania. Utrwalone jest stanowisko, że zwrot „koszty postępowania) należy rozumieć nie tylko w tym sensie, że wierzycielowi należy się zwrot kosztów poniesionych przez niego samego, lecz także w sensie obowiązku zwrotu kosztów poniesionych przez dłużnika (np. na wynagrodzenie pełnomocnika procesowego).
(opracowano na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 22 listopada 2017r., sygn. akt VIII GC 293/17)
Zapraszamy do szkoleń z cyklu Upadłość konsumencka. Szkolenia powstały w ramach współpracy z IPUiR.
[siteorigin_widget class=”Sfsi_Widget”]
-
Jakie działania może podjąć wierzyciel w sytuacji gdy osoba trzecia zbyła przedmiot skargi pauliańskiej na rzecz osoby, która działała w dobrej wierze?
Kazus
Powód wniósł powództwo przeciwko pozwanej domagając się uznania za bezskuteczną umowy darowizny nieruchomości. Po wytoczeniu skarga pauliańska przez powoda, w dniu 09.02.2011 r. pozwana sprzedała nieruchomość za kwotę 168.000 zł na rzecz osoby, która działała w dobrej wierze i nie miała świadomości krzywdzącego charakteru umowy darowizny.
Czy w takiej sytuacji powód może domagać się zapłaty od pozwanej? Co może być podstawą żądania zapłaty – bezpodstawne wzbogacenie, odszkodowanie?
Kwestia ochrony wierzyciela w przypadku rozporządzenia przysporzeniem przez osobę trzecią, wobec której uwzględniono skargę pauliańską budzi szereg wątpliwości i kontrowersji. Według dominującego w orzecznictwie poglądu, gdy osoba trzecia rozporządziła przysporzeniem na rzecz innej osoby i nie zachodzą przesłanki do bezpośredniego pozwania tej osoby stosownie do art. 531 § 2 kc wierzyciel może dochodzić odszkodowania od osoby trzeciej, jeżeli jej zachowanie nosiło znamiona deliktu (art. 415 kc).
Jeżeli osoba trzecia rozporządziła przedmiotem przysporzenia na rzecz innej osoby w okolicznościach niepozwalających na zastosowanie art. 531 § 2 kc, należy także dopuścić możliwość dochodzenia od osoby trzeciej przez wierzyciela, względem którego czynność dłużnika uznana za bezskuteczną, roszczeń z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia (wyrok SN z dnia 25.10.2012 r. w sprawie I CSK 139/12, a także orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia: 27 lutego 2004 r. V CK 272/03; 30 września 2004 r., IV CK 30/04; 3 lutego 2005 r., II CK 412/04; 27 stycznia 2006 r., III CSK 120/05; 12 czerwca 2008 r., III CZP 55/08; 24 lutego 2011 r., III CZP 132/10; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 22.11.2012 r. w sprawie I ACa 609/12). Powód może więc rozszerzyć powództwo domagając się oprócz uznania czynności za bezskuteczną również zasądzenia. Powód może również po uprawomocnieniu się wyroku wydanego w powództwie pauliańskim wytoczyć odrębny proces o zapłatę.
Zapraszamy na stronę naszego partnera Instytutu Prawa Upadłosciowego i Restrukturyzacyjnego działającego przy Uczelni Łazarskiego w Warszawie.
[siteorigin_widget class=”Sfsi_Widget”][/siteorigin_widget]
-
Upadłość konsumencka odc. 5-10. JUŻ WKRÓTCE!
JUŻ WKRÓTCE
W najbliższym czasie w naszym serwisie szkoleniowym udostępnimy kolejne odcinki szkolenia on-line „Upadłość konsumencka”:
- Odc. 5 – Wynagrodzenie nadzorcy sądowego w postępowaniu o zawarcie układu na zgromadzeniu wierzycieli. Wynagrodzenie syndyka w upadłości konsumenckiej,
- Odc. 6 – Ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Pierwsze czynności sądu,
- Odc. 7 – Pierwsze czynności syndyka. Likwidacja masy upadłości. Środki „na życie” oraz „na mieszkanie” dla upadłego,
- Odc. 8 – Umorzenie i warunkowe umorzenie zobowiązań bez ustalania planu spłaty wierzycieli oraz odmowa oddłużenia,
- Odc. 9 – Metodyka tworzenia planu spłaty wierzycieli,
- Odc. 10 – Zmiana, uchylenie i stwierdzenie wykonania planu spłaty wierzycieli.
[siteorigin_widget class=”Sfsi_Widget”][/siteorigin_widget]
